به گزارش آهن‌ آنلاین – علی‌رغم افزایش نرخ ارز و نزدیک شدن آن به کانال ۶۰ هزار تومانی، این افزایش نرخ به عنوان یکی از شاخه‌های اصلی مؤثر بر قیمت آهن ‌آلات و فولاد عمل نکرده و یخ رکود بازار آهن‌آلات همچنان شکسته نشده است. به طور معمول، افزایش نرخ ارز به دلیل وابستگی بخش عمده‌ای از مواد اولیه و محصولات فولادی به واردات، می‌تواند باعث افزایش قیمت‌ها در بازار داخلی شود. با این حال، این افزایش نرخ در سال جاری نتوانست تأثیر چشمگیری بر بازار آهن‌آلات بگذارد و شرایط رکود همچنان پابرجاست.

نقش نرخ ارز و رکود در بازار فولاد

بازار آهن‌آلات در تابستان امسال، واکنش مورد انتظار را نشان نداد و به رغم افزایش نرخ ارز، رکود عمیقی در بازار حاکم است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که قیمت برخی محصولات مانند میلگرد آجدار، به کف قیمتی ۲۵ هزار تومان رسیده است. هرچند در برخی مبادی فروش، شاهد رشد ۰.۷ درصدی و افزایش قیمت به ۲۷ هزار تومان بوده‌ایم، این افزایش محدود نتوانسته تحرکی در بازار ایجاد کند. تیرآهن نیز از این قاعده مستثنی نبوده و ثبات قیمتی در اکثر مبادی فروش به چشم می‌خورد. به عنوان مثال، قیمت هر شاخه تیرآهن ۱۸ کارخانه ذوب‌آهن اصفهان، تحویل در بنگاه تهران، به ۶ میلیون و ۱۳۶ هزار تومان رسیده است که تنها ۴۶ هزار تومان نسبت به ماه گذشته افزایش یافته است. این تغییرات ناچیز نشان‌دهنده عدم توانایی بازار در جذب تقاضای بیشتر و خروج از رکود است.

عوامل رکود در بازار فولاد

رکود در بازار آهن‌آلات تنها محدود به بازار آزاد نبوده و معاملات بورس کالای ایران نیز این روند را تأیید می‌کند. از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر تداوم رکود، کاهش ظرفیت تولید شرکت‌های فولادی به دلیل قطعی‌های گسترده برق در تابستان است. قطع برق صنایع، به ویژه در اوج تولید، نه تنها باعث کاهش عرضه می‌شود بلکه هزینه‌های تولید را نیز افزایش می‌دهد و سودآوری تولیدکنندگان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در کنار این موضوع، افزایش نرخ انرژی طی سال‌های اخیر و به خصوص سال جاری، فشار مضاعفی را بر صنایع فولادی وارد کرده و منجر به کاهش فعالیت‌های تولیدی و تجاری در این بخش شده است.تعطیلات آتی نیز به عنوان یک عامل روانی بر جو حاکم بازار تأثیر گذاشته است. این تعطیلات، به دلیل کاهش فعالیت‌های تجاری و صنعتی، معمولاً با کاهش تقاضا همراه است که می‌تواند به تشدید رکود کمک کند. علاوه بر این، وضعیت نابسامان اقتصادی و کاهش توان خرید مردم نیز مزید بر علت شده و باعث شده تا بازار با کاهش شدید تقاضا مواجه شود.

معایب رکود در بازار فولاد

رکود بازار آهن‌آلات و فولاد تنها به کاهش فروش و کاهش درآمد شرکت‌ها ختم نمی‌شود، بلکه پیامدهای گسترده‌تری نیز دارد. یکی از معایب اصلی رکود، افزایش هزینه‌های نگهداری و انبارداری محصولات است. در شرایطی که تقاضا برای محصولات فولادی کاهش می‌یابد، تولیدکنندگان و فروشندگان مجبور به نگهداری موجودی‌های خود می‌شوند که این امر باعث افزایش هزینه‌های جانبی و در نتیجه کاهش سودآوری می‌شود.رکود همچنین باعث کاهش نقدینگی در بازار می‌شود که می‌تواند به بحران مالی برای شرکت‌های کوچک و متوسط منجر شود. در شرایطی که نقدینگی در دسترس نیست، بسیاری از شرکت‌ها نمی‌توانند به موقع بدهی‌های خود را پرداخت کنند و ممکن است مجبور به تعدیل نیرو یا حتی تعطیلی خطوط تولید خود شوند. از دیگر معایب رکود، کاهش سرمایه‌گذاری در بخش تولید است. هنگامی که بازار در رکود به سر می‌برد و سودآوری کاهش می‌یابد، انگیزه برای سرمایه‌گذاری در تکنولوژی‌های جدید یا گسترش ظرفیت تولید کاهش می‌یابد. این مسئله در بلندمدت می‌تواند به کاهش رقابت‌پذیری صنایع فولادی در بازارهای داخلی و بین‌المللی منجر شود.