مدارس هرمزگان غیرحضوری شد؛ آیا نوبت به تهران و سایر استانها میرسد؟
مدارس هرمزگان از شنبه چهارم مهرماه به مدت دو هفته به شکل غیرحضوری فعالیت خواهند کرد؛ تصمیمی که در شرایط ویژه استان و با تأکید بر حفظ سلامت و امنیت دانشآموزان اتخاذ شده...
به گزارش خبرآنلاین، معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استاندار هرمزگان اعلام کرده که این تصمیم پس از موافقت شورای تأمین استان و تأیید وزیر آموزش و پرورش گرفته شده و به معنای تعطیلی آموزش نیست.
اما تصمیم هرمزگان یک پرسش مهم را پیش روی نظام آموزشی قرار داده است: آیا در شرایط فعلی، سایر مناطق کشور نیز باید به سمت آموزش غیرحضوری بروند؟
هرمزگان چرا غیرحضوری شد؟
آنچه تاکنون از سوی مسئولان هرمزگان اعلام شده، از وجود «شرایط ویژه» در این استان حکایت دارد. مسئولان تأکید کردهاند که اولویت اصلی در این تصمیم، سلامت و امنیت دانشآموزان بوده است. پیش از اعلام تصمیم نهایی نیز معاون استاندار هرمزگان گفته بود حفظ امنیت دانشآموزان اولویت نخست در تعیین نحوه فعالیت مدارس خواهد بود.
بنابراین نمیتوان صرفاً با استناد به غیرحضوری شدن مدارس هرمزگان نتیجه گرفت که تمام کشور باید همین مسیر را طی کند. شرایط امنیتی، جغرافیایی، زیرساختهای ارتباطی و حتی وضعیت مدارس در استانهای مختلف با یکدیگر یکسان نیست.
از سوی دیگر، تجربه هرمزگان نشان میدهد که آموزش غیرحضوری میتواند بهعنوان یک راهکار موقت برای شرایط اضطراری مورد استفاده قرار گیرد؛ بهخصوص زمانی که حضور فیزیکی دانشآموزان در مدارس با ملاحظات جدی همراه باشد.
آیا مدارس سایر استانها هم غیرحضوری میشوند؟
تا این لحظه، تصمیم اعلامشده درباره غیرحضوری شدن مدارس، مربوط به هرمزگان است و نمیتوان آن را به سایر استانها تعمیم داد. حتی در خود هرمزگان نیز ابتدا خبرهایی درباره غیرحضوری شدن دوماهه مدارس منتشر شده بود که از سوی مسئولان تکذیب شد و سپس تصمیم نهایی برای دو هفته آموزش مجازی از چهارم مهرماه اعلام شد.
به همین دلیل، درباره تهران یا استانهای دیگر باید منتظر تصمیم رسمی مراجع مسئول ماند؛ نه اینکه صرفاً براساس شایعات فضای مجازی یا تصمیم یک استان، نسخه واحدی برای کل کشور در نظر گرفت.
آموزش حضوری یا مجازی؛ مسئله فقط «تعطیلی» نیست
در شرایطی که کشور با وضعیت اضطراری مختلف روبهروست، مسئله اصلی فقط باز یا بسته بودن مدرسه نیست. اگر امنیت یا سلامت دانشآموزان در منطقهای در معرض خطر باشد، آموزش مجازی میتواند امکان تداوم تحصیل را فراهم کند؛ اما اجرای آن نیز نیازمند اینترنت پایدار، دسترسی همه دانشآموزان به ابزار آموزشی، آمادگی معلمان و امکان نظارت بر کیفیت آموزش است.
از همین رو، شاید به جای تصمیم سراسری، تصمیمگیری منطقهای و مبتنی بر ارزیابی شرایط هر استان و حتی هر شهرستان راهکار دقیقتری باشد؛ رویکردی که اجازه میدهد مناطقی که شرایط عادی دارند آموزش حضوری را ادامه دهند و مناطقی که شرایط ویژه دارند، موقتاً از ظرفیت آموزش غیرحضوری استفاده کنند.
البته وزیر آموزش و پرورش نیز در همینباره اعلام کرده که «خوشبختانه در دولت تصویب شد که مرجعیت تصمیمگیری درباره تعطیلی مدارس به آموزشوپرورش واگذار شود. البته هنوز این مصوبه به ما ابلاغ نشده، اما در دولت تصویب شده و همه رأی دادهاند. همچنین قرار است کارگروهی در این زمینه تشکیل شود.»
برایناساس اگر آموزشوپرورش مرجع تصمیمگیری «تعطیلی مدارس» شود، طبعا میتواند دغدغه خانوادهها را کمتر کند.
۴۷۴۷
