به گزارش آهن آنلاین، تولید جهانی فولاد خام در اوت ۲۰۲۶ با کاهش همراه شد و درحالی‌که چین همچنان فاصله زیادی با سایر فولادسازان جهان دارد، افت تولید این کشور در کنار کاهش تولید خاورمیانه و روسیه، بر عملکرد کل بازار اثر گذاشت. در مقابل، هند، ویتنام و آمریکای شمالی در مسیر رشد تولید قرار گرفتند. در‌این‌میان، ایران همچنان خارج از فهرست ۱۰ تولیدکننده بزرگ فولاد جهان قرار دارد و ویتنام جایگاه دهم را به خود اختصاص داده است؛ تغییری که باتوجه‌به آسیب‌ها و اختلالات ایجادشده در صنعت فولاد ایران در جریان جنگ اخیر، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

براساس گزارش انجمن جهانی فولاد، ۷۰ کشور گزارش دهنده در اوت ۲۰۲۶ مجموعاً ۱۴۴.۲ میلیون تن فولاد خام تولید کردند که نسبت‌به اوت ۲۰۲۵ افت ۱.۲ درصدی داشته است. تولید این کشورها در فاصله ژانویه تا اوت نیز به یک میلیارد و ۲۲۵.۲ میلیون تن رسید که ۰.۷ درصد کمتر از مدت مشابه سال قبل است. این ۷۰ کشور حدود ۹۸ درصد تولید فولاد خام جهان در سال ۲۰۲۵ را پوشش می‌دهند.

چین همچنان در صدر؛ هند فاصله را کم می‌کند

چین با تولید ۷۴.۶ میلیون تن فولاد خام در اوت، همچنان بزرگ‌ترین تولیدکننده جهان بود، اما تولید این کشور نسبت‌به اوت سال گذشته ۳.۷ درصد کاهش داشت. مجموع تولید چین در هشت ماه نخست سال نیز به ۶۵۱.۹ میلیون تن رسید که افت ۳.۱ درصدی را نشان می‌دهد. در مقابل، هند روند کاملاً متفاوتی را دنبال کرد. تولید فولاد خام این کشور در اوت با رشد ۴.۶ درصدی به ۱۴.۸ میلیون تن و تولید هشت‌ماهه با افزایش ۶ درصدی به ۱۱۵.۹ میلیون تن رسید. به‌این‌ترتیب، افزایش تولید هند یکی از مهم‌ترین عوامل جبران‌کننده افت تولید چین در آسیا بوده است.

ویتنام جای ایران را در جمع ۱۰ فولادساز گرفت

مهم‌ترین تغییر در این رتبه‌بندی، ورود ویتنام به جمع ۱۰ تولیدکننده بزرگ جهان است. فولادسازان این کشور در اوت ۲.۷ میلیون تن فولاد خام تولید کردند که رشد چشمگیر ۳۶.۴ درصدی نسبت‌به سال قبل دارد. تولید 8 ‌ماهه ویتنام نیز با رشد ۲۹.۱ درصدی به ۲۰.۶ میلیون تن رسید. درنتیجه، ویتنام در رتبه‌بندی هشت‌ماهه جایگاه دهم را در اختیار گرفته و ایران همچنان خارج از این جمع قرار دارد. این درحالی است که ایران در سال ۲۰۲۵ دهمین تولیدکننده بزرگ فولاد جهان بود.

خروج ایران از جمع ۱۰ تولیدکننده برتر را باید در شرایط خاص صنعت فولاد کشور بررسی کرد. آثار حملات و اختلالات ناشی از جنگ اخیر بر زیرساخت‌ها و فعالیت برخی کارخانه‌های فولادی در کنار سایر محدودیت‌های تولید، از عواملی هستند که در تحلیل عملکرد امسال صنعت فولاد ایران اهمیت دارند؛ بااین‌حال، گزارش اوت worldsteel علت خروج ایران از رتبه دهم را به‌طور مشخص به جنگ نسبت نمی‌دهد و برای تعیین سهم هر عامل به آمار تفصیلی تولید ایران نیاز است.

کاهش تولید در خاورمیانه و روسیه

خاورمیانه در اوت ۲۰۲۶، ۳.۷ میلیون تن فولاد خام تولید کرد که ۴.۶ درصد کمتر از مدت مشابه سال گذشته بود. مجموع تولید 8 ‌ماهه منطقه نیز با افت ۷.۸ درصدی به ۳۳.۳ میلیون تن رسید. در روسیه، سایر کشورهای مستقل مشترک‌المنافع و اوکراین نیز تولید اوت با کاهش ۵.۶ درصدی به ۶.۳ میلیون تن رسید و تولید هشت‌ماهه این منطقه ۵.۷ درصد کاهش یافت. در مقابل، آمریکای شمالی با تولید ۹.۴ میلیون تن در اوت رشد ۳.۹ درصدی و آفریقا با تولید ۲.۱ میلیون تن رشد ۸.۸ درصدی را ثبت کردند. اروپا نیز عملکردی دوگانه داشت؛ تولید اتحادیه اروپا ۱ درصد کاهش یافت، اما سایر کشورهای اروپایی ۱.۲ درصد رشد کردند.

نقشه تولید فولاد جهان در حال تغییر است

آمار اوت نشان می‌دهد کاهش تولید جهانی فولاد بیش از آنکه یک افت یکپارچه باشد، حاصل تغییر وزن کشورها و مناطق در تولید جهانی است. افت تولید چین و خاورمیانه از یک‌سو و رشد هند، ویتنام و آمریکای شمالی از سوی‌دیگر، ترکیب تولید جهانی را در حال تغییر قرار داده است. این جابه‌جایی در سهم تولیدکنندگان، می‌تواند بر تعادل عرضه و تقاضا و در نهایت بر قیمت آهن آلات در بازارهای مختلف اثرگذار باشد. در این‌میان، خروج ایران از جمع ۱۰ فولادساز بزرگ و ورود ویتنام، یکی از مهم‌ترین تغییرات رتبه‌بندی امسال محسوب می‌شود.

درحالی‌که تولید جهانی در هشت ماه تنها ۰.۷ درصد کاهش‌یافته، رشد نزدیک به ۲۹ درصدی تولید ویتنام و ۶ درصدی هند نشان می‌دهد بخشی از ظرفیت رشد بازار جهانی فولاد در حال انتقال به تولیدکنندگان آسیایی با روند توسعه سریع‌تر است؛ تغییری که می‌تواند در آینده جریان تجارت فولاد را تحت‌تأثیر قرار دهد.