یادداشت مهمان- حسین رجائی؛ محاصره نظامی آمریکایی‌ها علیه کشورمان یک اقدام جنگی است و قاعدتا پاسخ آن هم می‌تواند نظامی باشد. بنابراین حمله موشکی روز گذشته نیروهای نظامی کشورمان به ناوهای جنگی آمریکا طبیعی‌ترین اقدام ممکن است. البته آمریکایی‌ها حتی پیش از اعمال محاصره نظامی نیز با حمله به نیروی دریایی ما و غرق کردن شناورهای جنگی کشورمان و به خصوص حمله ناجوانمردانه به ناوشکن دنا، حق حمله متقابل به شناورهای نظامی کشورشان را برای ما ایجاد کرده‌اند.

از این رو، اینکه آمریکایی‌ها با زدن نفتکش‌های کشورمان به این حمله موشکی ما پاسخ داده‌اند به این معناست که بشدت تحت فشار بوده و به دنبال بر هم زدن معادلات موجود میدان نبرد و خلق یک معادله جدید هستند که به آن‌ها دست برتر را ببخشد. آمریکایی‌ها مدت‌هاست می‌دانند که در حوزه نظامی آنچه را می‌توانسته‌اند انجام داده‌اند و بیش از این نمی‌توانند کار چندانی به پیش ببرند، به همین جهت هفته‌هاست که از عرصه نبرد نظامی به جنگ اقتصادی کوچ کرده‌اند و از آنجا که برخلاف نبرد نظامی، در این عرصه تا حدی موفق بوده‌اند بشدت به آن علاقمند شده‌اند، پاسخ اقتصادی_نظامی به حمله نظامی ما به ناوهای آمریکایی، نقطه اوج چنین کوچی را نشان می‌دهد.

آمریکایی‌ها پیش از این در چند مرحله حمله نظامی به زیرساخت‌های اقتصادی ما را آزموده‌اند و هربار با مواجه شدن با یک معادله پایاپای در جنگ زیرساختی از سمت ما، به سرعت از آن عقب نشسته‌اند. جسارت آن‌ها در حمله به نفتکش‌ها به این معناست که آن‌ها حمله به نفتکش‌ها را یک جنگ زیرساختی تلقی نمی‌کنند و الان احتمالا ذوق‌زده از این هستند که یک ابتکار و نامعادله کم‌هزینه‌ای را در جهت تشدید فشار اقتصادی علیه کشور ما کشف کرده‌اند. این در حالیست که نفتکش‌ها به عنوان اصلی‌ترین ابزار صادرات نفت، از مهم‌ترین اجزا زیرساخت نفتی کشور هستند.

باید توجه داشت که حمله ما به نفتکش‌ها در تنگه هرمز، ذیل معادله بستن تنگه قرار داشته است که آمریکایی‌ها نیز با محاصره نظامی و حمله متقابل به نفتکش‌های عبوری ما، پیش از این معادله‌ای متوازن در برابر آن خلق کرده‌ بودند. به همین جهت، حمله روزهای اخیر آن‌ها به نفتکش‌ها در ورای جغرافیای تنگه هرمز، خواه به عنوان معادله نفتکش در برابر نفتکش تعریف شود یا نفتکش در برابر ناو جنگی، یک نامعادله جدید است که تثبیت آن می‌تواند برای ما بسیار خطرناک باشد. تنها پاسخ موثر به این اقدام آمریکایی‌ها، تعریف نامعادله‌ای در همان سطح است.

پیش از این بارها تاکید شده بود که یک پاسخ موثر و معادله برابر در مقابل محاصره نظامی دشمن، قطع همه مسیرهای جایگزین خروج نفت از منطقه است. کوتاهی در دست زدن به چنین ابتکاراتی، اکنون آمریکایی‌ها را به این جسارت رسانده که تلاش برای شکستن محاصره نظامی را با ضربه اقتصادی پاسخ می‌دهند. اکنون زمانی است که با ضربه زدن به این مسیرهای جایگزین صدور نفت و یا حتی بالاتر از آن، ضربه زدن موثر به زیرساخت‌های صادرات نفت منطقه، پاسخی موثر و متناسب به جنگ زیرساختی دشمن در زدن نفتکش‌ها داده شود.