واگرایی در بازار جهانی فولاد؛ محدودیت عرضه جای رونق تقاضا را گرفت
به گزارش آهن آنلاین؛ بازار جهانی فولاد در هفته منتهی به ۲۱ آگوست ۲۰۲۶، برخلاف تصور شکلگیری یک روند صعودی فراگیر، سه مسیر متفاوت را تجربه کرد؛ در آمریکای شمالی محدودیت واقعی عرضه قیمتها را به...
به گزارش آهن آنلاین؛ بازار جهانی فولاد در هفته منتهی به ۲۱ آگوست ۲۰۲۶، برخلاف تصور شکلگیری یک روند صعودی فراگیر، سه مسیر متفاوت را تجربه کرد؛ در آمریکای شمالی محدودیت واقعی عرضه قیمتها را به بالاترین سطوح چند سال اخیر رساند، در چین افزایش هزینه مواد اولیه از بازار حمایت کرد اما ضعف تقاضای نهایی مانع رشد قدرتمند شد و در اروپا نیز تعطیلات تابستانی و انباشت محصولات وارداتی، قدرت افزایش قیمتها را محدود کرد.
این وضعیت نشان میدهد افزایش قیمت فولاد در بخشهایی از بازار جهانی بیش از آنکه ناشی از رونق تقاضا باشد، تحتتاثیر محدودیت تولید و عرضه، افزایش هزینه مواد اولیه، سیاستهای تجاری و اختلالات حملونقل قرار دارد. در چنین شرایطی، بازار فولاد بیش از یک روند واحد جهانی، با واگرایی منطقهای و ریسک عرضه مواجه است؛ روندی که میتواند در هفتههای آینده نیز ادامه پیدا کند.
آمریکا؛ عرضه محدود، قیمتها را بالا برد
بازار فولاد آمریکا در حال حاضر روشنترین نمونه از تأثیر محدودیت عرضه بر قیمتهاست. شاخص ورق گرم منطقه غرب میانه آمریکا در ۲۰ آگوست به حدود ۱۲۰۲ دلار به ازای هر شورت تن رسید و به بالاترین سطح بیش از چهار سال اخیر صعود کرد. موجودی پایین، محدود بودن عرضه نقدی و زمان تحویل شش تا ۱۰ هفتهای، قدرت چانهزنی تولیدکنندگان آمریکایی را افزایش داده است. از سویدیگر، توقفهای تعمیراتی کارخانهها در فاصله سپتامبر تا دسامبر میتواند حدود ۱.۰۱ تا ۱.۰۴ میلیون شورت تن از تولید ورق گرم کم کند؛ موضوعی که احتمال تداوم فشار عرضه در ماههای آینده را افزایش میدهد.
در کانادا نیز قیمت ورق سیاه طی یک هفته ۵.۵ درصد افزایشیافته است. ابهام در سیاست تعرفهای، در کنار محدودیت عرضه، نوسانات بازار آمریکای شمالی را تشدید کرده است. بااینحال، تداوم این رشد با یک مانع مواجه است؛ ورود فولاد وارداتی. اگرچه واردات هنوز برای جبران کامل کسری بازار کافی نیست، افزایش محمولههای خارجی میتواند در ماههای آینده بخشی از فشار عرضه را کاهش دهد و مانع از رشد نامحدود قیمتها شود.
چین؛ فولاد گرانتر شد، اما خریدار قدرتمندی نیست
چین شرایط کاملاً متفاوتی دارد. در این بازار، افزایش قیمت فولاد بیشتر از آنکه از رشد مصرف نهایی ناشی شود، تحتتاثیر افزایش هزینه مواد اولیه قرارگرفته است. تولید روزانه فولاد خام شرکتهای عضو انجمن آهن و فولاد چین در دهه نخست آگوست ۵.۸ درصد افزایش داشته و موجودی محصولات نهایی آنها به ۱۷.۱۸ میلیون تن رسیده است.
در همین حال، افزایش ۵۰ تا ۵۵ یوانی قیمت کک از قیمت ورق گرم داخلی در محدوده ۳۳۲۰ تا ۳۳۳۰ یوان حمایت کرده است؛ اما سمت تقاضا همچنان نقطهضعف اصلی بازار چین است. موجودی ورق گرم در سطح ۴.۳۸ میلیون تن قرار دارد و سرعت کاهش موجودی نیز افت کرده است. این موضوع نشان میدهد افزایش هزینه تولید هنوز نتوانسته به ایجاد یک موج تقاضای پایدار منجر شود. از سویدیگر، صادرات بیلت چین در ژوئیه به رکورد ۱.۹۳ میلیون تن رسید؛ رقمی که نشان میدهد بخشی از مازاد عرضه این کشور همچنان راه خود را به بازارهای خارجی پیدا میکند.
اروپا؛ واردات، ترمز رشد قیمت آهن شد
بازار فولاد اروپا نیز در هفته گذشته تحتتاثیر دو عامل متضاد قرار داشت. از یکسو، عوارض ضد دامپینگ، سهمیههای وارداتی محدودتر و اجرای سازوکار تعدیل کربن مرزی از تولیدکنندگان داخلی حمایت میکند و از سویدیگر، تعطیلات تابستانی و انباشت فولاد وارداتی در بندرها، قدرت فروشندگان را کاهش داده است. قیمت ورق گرم شمال اروپا به حدود ۷۲۴ یورو و در ایتالیا به ۷۱۲.۵ یورو به ازای هر تن رسیده، اما حجم معاملات همچنان پایین است. بازگشت خریداران صنعتی پس از پایان تعطیلات تابستانی میتواند در سپتامبر بخشی از تقاضای بازار را آزاد کند. بااینحال، موجودی بالای محصولات وارداتی و عرضه فولاد خارجی با قیمتهای پایینتر، مانعی جدی برای افزایش شدید قیمتها خواهد بود. به همین دلیل، اروپا در کوتاهمدت بیشتر مستعد افزایش ملایم قیمتها است تا جهش قابلتوجه.
اختلال حملونقل؛ ریسک جدید بازار فولاد
در کنار تولید و تقاضا، حملونقل نیز به یکی از عوامل مهم تعیینکننده قیمت فولاد تبدیلشده است. ناامنی در مسیرهای دریای سرخ و دریای سیاه، حملات به واحدهای اوکراینی و محدودیتهای تجاری میان ایران و امارات، هزینه حمل و بیمه محمولهها را افزایش داده است. این اتفاق اهمیت زیادی دارد؛ زیرا حتی زمانی که قیمت پایه فولاد در یک منطقه تغییر چندانی نمیکند، افزایش هزینه انتقال محصول میتواند قیمت نهایی فولاد وارداتی را بالا ببرد و جریان تجارت جهانی را تغییر دهد. درنتیجه، بخشی از افزایش قیمتهای فعلی را باید در ریسک جابهجایی محصول و محدود شدن مسیرهای تجاری جستوجو کرد، نه صرفاً در وضعیت مصرف جهانی.
در بازار هند، محدودیت عرضه در کنار بهبود تدریجی تقاضا شرایط مساعدتری ایجاد کرده و این بازار از معدود مناطقی است که هر دو سمت عرضه و تقاضا میتوانند از قیمت آهن آلات حمایت کنند. در مقابل، برزیل با وجود کاهش ۳۱.۵ درصدی واردات محصولات تخت، همچنان با ضعف مصرف مواجه است. بنابراین کاهش واردات بیشتر به تثبیت قیمت داخلی کمک کرده تا ایجاد یک روند صعودی قدرتمند. این تفاوت بار دیگر نشان میدهد بازار جهانی فولاد در شرایط فعلی فاقد یک موتور رشد واحد است.
چشمانداز فولاد جهانی؛ جهش هماهنگ بعید است
در افق چهار تا هشت هفته آینده، احتمال شکلگیری یک جهش هماهنگ در قیمت فولاد جهان پایین به نظر میرسد. بازار آمریکا به دلیل تعمیرات کارخانهها و محدودیت عرضه میتواند قیمتهای بالا را حفظ کند، اما افزایش واردات احتمالاً مانع از شتاب گرفتن بیشتر قیمتها خواهد شد. در چین، رشد هزینه مواد اولیه از افت شدید قیمت جلوگیری میکند، اما موجودی بالا و ضعف بخش ساختوساز همچنان مهمترین مانع رشد بازار خواهد بود. در اروپا نیز بازگشت خریداران در سپتامبر میتواند به افزایش ملایم قیمتها کمک کند، هرچند موجودی وارداتی اجازه رشد پرشتاب را نخواهد داد.
در مجموع، بازار جهانی فولاد فعلاً بیشتر در تله محدودیت عرضه، هزینههای تولید و ریسک تجارت گرفتار است تا اینکه از رونق تقاضا بهره ببرد؛ بنابراین چشمانداز کوتاهمدت، بازاری منطقهای، نوسانی و چندمسیره است؛ بازاری که در آن سیاست تجاری، ظرفیت تولید و اختلالات حملونقل احتمالاً همچنان نقش پررنگتری از تقاضای جهانی در تعیین قیمتها خواهند داشت.
