به گزارش خبرنگار مهر، در جریان عملیات مستمر گشت و کنترل با هدف حفظ و حراست از زیستگاه‌های شکار و صید، ماشاالله محمدی یکی از محیط‌بان پناهگاه حیات‌وحش خارو کوه بزرگی موفق به ثبت تصاویر ارزشمندی از یک کارکال در محدوده کوه بزرگی شد.

این مشاهده در حالی صورت گرفت که با تلاش مدیریت حفاظت محیط زیست استان و محیط بانان شهرستان نایین با اجرای برنامه‌های دقیق مدیریت بحران خشکسالی، توانسته است پایداری اکوسیستم منطقه را تضمین کند.

بر اساس گزارش‌های میدانی، به دلیل تداوم گشت‌های نظارتی و کنترل دقیق مناطق، روند تنوع زیستی و جمعیت گوشت‌خواران در این پناهگاه، علیرغم چالش‌های اقلیمی، در شرایط بسیار مناسب و رو به رشدی قرار گرفته است.

به گزارش خبرنگار مهر، پناهگاه حیات وحش خارو و کوه بزرگی با وسعتی نزدیک به ۳۲۷ هزار هکتار در شمال شرق شهرستان اردستان واقع است. این پناهگاه یکی از زیستگاه‌های کویری کشور است و به دلیل برخورداری از شرایط خاص اقلیمی و توپوگرافی، تنوع ویژه‌ای را از انواع گونه‌های گیاهی و جانوری در خود جای داده است.

منطقه شکار ممنوع خارو در شمال شهرستان اردستان سال ۱۳۹۸ از سوی سازمان حفاظت محیط زیست به پناهگاه حیات وحش ارتقا یافت. گونه‌هایی مانند قوچ و میش، کل و بز، کاراکال، گربه شنی، کفتار، گرگ، روباه، پلنگ، جبیر، هوبره و زاغ بور که جزو گونه‌های کمیاب و درحال انقراض ویژه اقلیم کویری است، در پناهگاه حیات وحش خارو به چشم می‌خورد.

کاراکال یا سیاهگوش را شاید بتوان زیباترین گربه وحشی ایران دانست. این حیوان از خانواده حیات وحش ایران از انواع زیرخانواده گربه‌سانان کوچک است.

کاراکال از نظر ظاهری به وشق اوراسیایی شباهت دارد ولی از آن کوچک‌تر است. این موجود، جثه لاغرتر، ظریف‌تر، دست و پای کشیده‌تری دارد. کاراکال گربه‌سانی به رنگ نارنجی مایل قهوه‌ای و بدون خال است. در حالی که وشق جانوری با رنگ خاکستری و با خال‌های سیاه و قهوه‌ای تیره روی بدن به‌ویژه بر روی دست‌ها و پاها است. وشق شبیه پلنگ است. از ویژگی شاخص لینکس دم کوتاه این گربه است و انتهای دم آن نیز سیاه رنگ است. زیستگاه وشق، جنگل‌های کوهستانی و سرد با تراکم بالای بوته، درختچه و علف است. در حالی کاراکال در مناطق گرم، خشک، نیمه خشک و کویری زیستگاه دارد. این دو گربه علاوه بر ظاهر و زیستگاه، از لحاظ ژنتیکی نیز متفاوت هستند.

استپ‌های خشک، نواحی نیمه‌بیابانی، بوته‌زارها، دشت‌ها، تپه‌های صخره‌ای و جنگل‌های کم‌درخت زیستگاه کاراکال است. سیاه‌گوش به ندرت در نواحی همیشه سبز و جنگل‌های کوهستانی دیده می‌شود. این حیوان، آب و هوای خشک با حداقل پوشش شاخ و برگ را ترجیح می‌دهد. زیستگاه سیاه‌گوش در ایران مناطق بیابانی و نیمه بیابانی به ویژه حاشیه کویر مرکزی است. کویر کاراکال یزد یکی از زیستگاه‌های این جاندار است.

این گربه‌سان زیبا حیوانات گوشتخوار و اغلب جانورانی با وزن کمتر از ۵ کیلوگرم را شکار می‌کند. بخش عمده‌ای از رژیم غذایی آنها عبارتند از خرگوش‌ها، موش صحرایی، جوندگان، میمون‌های کوچک و پرندگان تشکیل شده است. کبوترها و بخصوص در ایران کبک‌ها غذای مورد علاقه‌ی این حیوان بومی ایران است. کاراکال‌ها بعضی از خزندگان را نیز شکار می‌کنند، اگرچه جوندگان جز متداول رژیم غذایی آنها نیستند.