منابع ژنتیکی خزر؛ محور راهبردی همکاری‌های زیست‌محیطی پنج کشور ساحلی

به گزارش خبرگزاری مهر، هفتمین اجلاس کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تهران (COP۷) در تهران در حالی برگزار می‌شود که حفاظت از تنوع زیستی و ذخایر ژنتیکی دریای خزر از محورهای مهم همکاری‌های زیست‌محیطی میان ایران، جمهوری آذربایجان، قزاقستان، روسیه و ترکمنستان به شمار می‌رود.

دریای خزر به دلیل برخورداری از گونه‌های بومی و منحصر به فرد، یکی از مهم‌ترین زیست‌بوم‌های منطقه محسوب می‌شود و حفاظت از منابع زیستی و ژنتیکی آن نیازمند همکاری و هماهنگی میان کشورهای ساحلی است.

علیرضا نجیمی، مدیرکل دفتر موزه ملی تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی، با اشاره به اهمیت پروتکل حفاظت از تنوع زیستی خزر (پروتکل عشق‌آباد) اظهار کرد: این پروتکل در پنجمین اجلاس کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تهران در سال ۲۰۱۴ به تصویب رسید و چارچوب همکاری کشورهای ساحلی برای حفاظت از تنوع زیستی دریای خزر را تقویت می‌کند.

وی افزود: موضوع ذخایر ژنتیکی از این منظر اهمیت دارد که گونه‌ها و جمعیت‌های بومی خزر تنها منابع زیستی امروز نیستند، بلکه حامل تنوع ژنتیکی ارزشمندی هستند که می‌تواند در پژوهش‌های علمی، حفاظت از گونه‌ها، احیای جمعیت‌های در معرض تهدید و استفاده پایدار از منابع زیستی مورد توجه قرار گیرد.

نجیمی ادامه داد: هفتمین اجلاس کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تهران می‌تواند فرصتی برای تقویت همکاری میان پنج کشور ساحلی دریای خزر در زمینه پایش تنوع زیستی، تبادل داده‌های علمی و حفاظت هماهنگ از گونه‌ها و زیستگاه‌های مشترک باشد.

مدیرکل دفتر موزه ملی تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی گفت: مدیریت و بهره‌برداری پایدار از منابع ژنتیکی می‌تواند موضوعاتی از جمله دسترسی به منابع، انجام تحقیقات علمی، تبادل اطلاعات و تدوین و تقویت چارچوب‌های حقوقی میان کشورهای ساحلی را دربرگیرد.

وی افزود: برگزاری هفتمین اجلاس کنفرانس طرف‌های کنوانسیون تهران در تهران می‌تواند موجب شود حفاظت از سرمایه‌های ژنتیکی و زیستی دریای خزر بیش از گذشته در چارچوب همکاری‌های منطقه‌ای، علم‌محوری و استفاده پایدار از منابع طبیعی مورد توجه قرار گیرد.

نجیمی تأکید کرد: تداوم چنین رویکردی می‌تواند در حفاظت از گونه‌های منحصر به فرد دریای خزر و صیانت از تنوع زیستی این پهنه آبی برای نسل‌های آینده مؤثر باشد.